Updated on januari 11, 2017
4.30 uur
Waarom zou een mens om 4.30 uur meloenen verkopen? Een liedje zingen of zijn eethuis schrobben? De staten van Makassar zijn een stuk leger dan gisteravond. Toch slaapt de stad niet helemaal. Overal zie je kraampjes die verlicht zijn en mensen die hun waren aanbieden. Aan wie? Behalve verkopers is er nauwelijks iemand op straat. Sommigen maken hun eethuis schoon en weer anderen zingen een lied door een van de vele moskeemegafoons. Waarom zou iemand ook maar iets willen doen in het holst van de nacht, en werkelijk, er is nog geen haan die kraait ( en dat zegt wat hier!) of ook maar het kleinste sprankje licht aan de horizon. Toch hoor ik minstens 5 moskeeën ‘ jodelen’. Het duurt niet meer lang voordat de volledige bevolking uit zijn slaap is gezongen. 4.30 uur…wij zijn onderweg naar het vliegveld, weg uit deze stad die blijkbaar ook nooit slaapt.
Elke
Hoi heel veel reisplezier,! GROETJES Chantal en familie
Hallo allebei
Op een berg met onwerkelijk mooi uitzicht, lezen we jullie bericht. Je hoeft geen muis te zijn om dit mee te maken. Sulawesi is prachtig en zeker niet al te warm! Het reizen neemt tijd, maar de plekken waar je komt zijn zo bijzonder. Ik kijk uit over een vallei met rijstterrassen en iets lager is het hele dal gevuld met een wolkendek dat sprookjesachtig word opgelicht door de zon. We logeren vandaag in een Toraja huis op ongeveer 1500 meter.
Een dikke kus voor jullie allebei en zet maar alvast een weekend vrij in de agenda, want foto’s kijken zal wel even in beslag nemen.
Kusjes van ons allemaal!
Lieve kinderen .Ik had zojuist een bericht geschreven,helaas is het weer verdwenen. Dus opnieuw, We genieten volop van jullie verhaal, We zitten uren achter de comp. om landkaarten te bestuderen, Pa kent bijna alle eilanden en plaatsen waar jullie waren al uit zijn hoofd, Dat verhaal van Alex vond ik om te gillen. Dat van Yara dat ze zo begeerd wordt kan ik me heel goed voorstellen,Zo’n knappe meid, Ik had graag muisje willen zijn want zo’n reis meemaken ,
wie wil dat niet beleven, Tot de volgende keer, Pa en Ma