Onze eerste dag in Bangkok is er eentje om nooit te vergeten. Het verloopt totaal anders dan gepland. Allereerst slapen we beiden door onze wekkers heen en zijn we pas om 10.45 wakker. Hierdoor hebben we ons programma voor dag 1 volledig omgegooid. Op dat moment konden we niet bevroeden dat we bijna slachtoffer zouden worden van een doordachte oplichting die met militaire precisie is uitgevoerd. De stukken van de puzzel vallen enkele dagen later helemaal in elkaar en kunnen Noa en ik er flink om lachen. Google maar eens op “ITAT police scam Bangkok” en dan lees nagenoeg hetzelfde verhaal op Tripadvisor. Noa en ik hebben het meegemaakt, maar zijn gelukkig zijn we er niet ingetrapt.

Op naar de Grand Palace
We haasten ons naar de Sathon pier voor de hop-on hop-off boot. Onze eerste bestemming: Wat Pra en the Grand Palace. We kopen heerlijke bakbanaantjes met sesam als verlate ontbijt zo uit het vuistje. We stappen uit de boot op de Maharajah pier en wandelen richting het paleizen- en tempelcomplex. Noa wil nog een verse mango smoothie en ik kan de verleiding niet weerstaan om een durian ijsje te kopen. Op dat moment begint het heel hard te regenen.

Acteur nummer 1: de politieman in burger
Als we de straat willen oversteken worden vriendelijk aangesproken door een Thaise man van middelbare leeftijd… in uitstekend Engels. De gebruikelijke vragen worden gesteld: where you go, where you come from, how long you stay”? Hij tovert vervolgens een politiebadge uit zijn binnenzak wat natuurlijk best indruk maakt. Speciale toeristenpolitie .., in burger, zegt hij. “This way to the Palace …follow me”. We volgen hem en door een smalle poort naar een binnenplaats. Een privé acheringang, daar lijkt het op. We worden nat door de regen en hij klapt zijn paraplu open zodat we eronder kunnen schuilen. Hoe vriendelijk?
“Het is beter om pas tegen 15.00 uur naar binnen te gaan want dan is het minder druk” zegt hij. Klinkt aannemelijk. Hij tipt ons om eerst een bezoek te bergen aan de Golden Mountain tempel. “Vandaag is de laatste dag dat de tempel open is”. Is dit ons geluksdag? Hij biedt vervolgens aan om tuk-tuk, een bromfiets taxi met een cabine achterop, te regelen. Een blauwe tuk-tuk die door de overheid wordt gereguleerd. De tuk-tuk brengt ons dan erheen, wacht op ons wacht en brengt ons weer op tijd terug. Dat allemaal voor slechts 150 Bath (4 euro). O ja, hij wil ons ook aan een adres helpen van een officieel toerisme bureau, ITAT. Hier boeken volgens hem de lokale Thais hun reizen, uiteraard tegen lagere prijzen dan toeristen normaal betalen. Op dat moment wordt ik argwanend. Maar de Golden Mountain willen we wel zien. De politieman schrijft voor ons alles op een briefje zowel in het Engels als het Thais. Het briefje blijkt uiteindelijk te zijn bedoeld voor acteur nummer 2, de tuk-tuk chauffeur. Deze staat iets verderop staat te wachten om mee te doen aan het toneelstukje.

Instappen bij acteur nummer twee: de tuk-tuk chauffeur
We stappen in. Noa is blij en opgewonden. Het is haar eerste ritje Hij loopt naar een tuk-tuk en we zitten droog. We rijden zo’n halfuur door het drukke verkeer van Bangkok. en stappen uit bij de golden Mountain tempel. De locatie heeft meer weg van een openbaar parkje dat helemaal niet zo speciaal lijkt. We krijgen een paraplu mee van de tuk-tuk chauffeur die op ons blijft wachten. Hoe vriendelijk!

Acteur nummer drie: de leraar
“Come in, but take your shows off”, zegt een man die in de tempel op zijn knieën zit. Hij is klaar met bidden. Hij introduceert zich in goed Engels als een leraar op een middelbare school vlakbij in de buurt. Ook hij stelt ons de gebruikelijke vragen. We hebben volgens hem pech met het weer, maar ook met de timing omdat de Thais nu twee weken vakantie hebben en men massaal naar Ko Samui gaat. De prijzen van vliegtickets en hotels schieten daardoor omhoog. We zullen waarschijnlijk overal de hoogste prijs moeten betalen. Hij tipt ons om onze tickets en hotels te boeken waar de lokalen mensen dat doen: ITAT. De zelfde naam dat ook op ons briefje van de politieagent staat. We maken in de tempel wat foto’s en als we naar buiten lopen staat de tuk-tuk chauffeur ons bij de deur op wachten. We treuzelen om buiten de tempel nog wat rond te kijken en plaatjes te schieten. Hij komt ons vervolgens zoeken als het hem iets te lang duurt.

Acteur nummer 4: de reisagent
We worden door de tuk-tuk vervolgens naar een klein, doorsnee reisbureau gereden. Niks bijzonders, hiervan zijn er waar er in Thailand legio. We worden vriendelijk welkom geheten door een Thaise meneer die op basis van onze informatie een all-in 14-dagen schema voor ons opstelt,,inclusief alle transport plus redelijk luxe middenklasse hotelletjes. Zijn Engels is ook opvallend goed, wat natuurlijk vreemd is voor iemand die op reisbureau werkt dat is gericht op de lokale Thais komen. Ik ben geenszins van plan om hier iets te boeken of ons überhaupt vast te leggen. Maar ik ben wel nieuwsgierig naar zijn prijs: 550 euro per persoon!! No way dus!! Hij vraagt naar mijn budget om te onderhandelen, maar ik ga er niet op in. Voordat ik het afkap wil ik, ter vergelijking nog wel weten wat via hem een vliegticket Bangkok-Surathani. Ik heb dit al op internet via Skyscanner opgezocht, maar nog niet geboekt. De vlucht en 2 overnachtingen op Ko Samui komt op 135 euro p/p.ook te duur dus. We zijn uitgepraat, bedanken de man vriendelijk en laten hem met een heel zuur gezicht achter. Nadat de tuk-tuk chauffeur ons bij het paleis afzet, betalen we hem netjes zijn 150 Bath en kunnen we eindelijk aan onze city tour beginnen.

Jerrel