De verhuurde scooters zijn bijna altijd onverzekerd. Dus het gebruik is geheel op eigen risico. De hele scooter onderwerp ik aan uitgebreide inspectie en maak foto’s van alle zichtbare beschadigingen, zodat ze me er achteraf niet op kunnen aanspreken. Hier word nogal eens mee gesteggeld, lees ik vaak.

Officieel moet je in Thailand een motorrijbewijs hebben om scooter te mogen rijden. Buitenlanders moeten bovendien in het bezit zijn van een geldig internationaal rijbewijs. Heb ik beiden niet. Als je wordt aangehouden kom je nog weg met je autorijbewijs. Noa heeft die nog niet. Op Koh Samui houdt echt niemand zich aan die regels. Ik heb op het hele eiland bovendien geen enkele politieagent gezien. We nemen het risico en huren er eentje. Noa en ik rijden om de beurt. Ze kan erg goed rijden, dus het halen van haar autorijbewijs thuis zou eigenlijk geen probleem moeten zijn.

We gaan vervolgens op zoek naar een waterval. Deze is makkelijk te vinden… Maar het blijkt een grote tegenvaller. Het is niets meer dan een kleine rotspartij dat nauwelijks de naam waterval zou mogen dragen en die ook nog eens volledig droogstaat.

We rijden verder naar onze volgende bestemming: the big buddah.

Onderweg daarheen lunchen we bij een geweldig Thais restaurant. Ik ga voor de pittige jonge papaya salade en Tom Yam Kung. Noa gaat voor de Thaise kipsate. Een koud Singah biertje en een verse cocosnoot maken het feestmaal helemaal compleet. Smullen!



We keren na een dagje brommeren vermoeid en bezweet terug in het hotel. Het eerste wat we doen, is een duik nemen in het zwembad. Daar knapt een mens van op! We gaan die avond lekker uit eten bij een Thais restaurant, Kob Thai, even buiten het dorp. Ook daar geen we van authentieke Thaise gerechten.

We kijken terug op een hele leuke dag. Tot dusver hebben we veel strand en zee gezien, maar zijn het zeewater nog niet in geweest. Dat Komt wel de komende dagen wel, want we vertrekken de volgende dag naar Ons volgende eilandje Koh Tao.
Jerrel