Updated on augustus 5, 2017
Dag 16… Ternate (Noord-Molukken)
Na intrek te hebben genomen in onze prachtige prachtige kamers is het eerste dat we doen, een duik nemen in het heerlijke zwembad.
Hier treffen we Bernd, een Duitse pensionado met een diepe liefde voor Indonesië en met name de familie van Hasron. Hij komt er al jaren en blijkt een schat aan informatie te hebben over het eiland, de bezienswaardigheden en de historie van het huis en haar bewoners. Binnen een half uur begint zich onze verkenning van de eilanden Ternate en Tidore zich af te tekenen. Deze eerste dag willen we echter nog erop uit in Ternate stad. We besluiten eerst Fort Oranje te bezichtigen en daarna de markt en tot slot iets te eten. We krijgen een lift van de eigenaar naar het centrum, omdat hij daar zijn dochters gaat ophalen van school.
Eenmaal bij het Fort, zien we allerlei hoofden boven de muur uitspringen en weer verdwijnen begeleid door inheemse trommelmuziek.
Binnen blijkt een flinke groep van zo’n 50 jongens aan het repeteren voor een optreden. Met een soort kwasten van gras en een smal schild in de handen dansen ze een soort rituele volksdans. Het is mooi om te zien, ook al is ons niet helmaal duidelijk waarvoor ze oefenen.
>> Bekijk video volksdans repetitie in Fort Oranje
Ons bezoek doet wel stof opwaaien, want binnen enkele tellen worden we begroet en natuurlijk gevraagd om samen op de foto te gaan. Ook de jongens houden ons tijdens het dansen goed in de gaten. Als we na een tijdje naar de markt lopen groet bijna iedereen ons en worden er overal openlijk of stiekum foto’s van ons gemaakt. Facebook raakt vol met onze gezichten. Maar de eilanders zijn vriendelijk en hebben stuk for stuk een grote lach, dus ook na tig keer poseren, blijven we ook daarna nog staan om de mensen een plezier te doen. We voelen ons een beetje Beyoncé en Maxima tegelijk.
We zwaaien ons een weg over de markt, kopen een trosje bananen en gaan op zoek naar een eetstalletje dat door Tripadvisor is beoordeeld als uitstekend.
Noa loodst ons met behulp van Maps.me naar de Ikan Bakar aan de rand van het busstation. Hier kiezen we een paar verse vissen die voor onze neuzen worden schoongemaakt en gegrild. Daarna krijgen we een heus feestmaal voorgezet. Het enige dat we niet aandurven is de verse limoenlimonade aangelengd met water en ijs.
Zeker niet na het zien van de vervuilde omgeving vlakbij in de haven. Daar, onder het lint van eetstalletjes die aaneengesloten aan kade liggen, ligt de rivier bijna droog.. De bedding is een grote vuilnisbelt van lege plastic flessen en afval. Het stinkt er als een groencontainer na een aantal zonnige dagen. We spotten zelfs een aantal grote ratten. Al met al genoeg om daar niet te willen eten.
Na ons heerlijk maaltje bij Ikan Bakar gaan we terug naar het hotel. Vervoer vinden is een makkie.
Het lijkt wel of alle chauffeurs van een microlet ons willen brengen..Er ontstaat een opstopping en na veel geroep, gelach en wat onduidelijkheid over de prijs, stappen we in een busje zonder muziek. We zijn eerder een aantal microlets tegengekomen die meer vermogen hebben in de speakers dan onder de motorkap. Sommigen hoor je al lang en breed voordat je ze ziet. Gelukkig is deze niet voorzien van een installatie..denken we.. Want als we de hoek om gaan en de hoofdweg op draaien, gaat de radio aan en imponeert de bestuurder ons met zijn niet zichtbare maar keiharde installatie. Het komende half uur rijden we in een disco op wielen. Het busje danst met ons over de weg. O ja, en als we de hoofdweg verlaten, blijkt de bus wel een top muziekinstallatie en feestverlichting heeft maar geen koplampen… De buschauffeur plakt bijna met zijn neus tegen de vooruit om wat te zien in het donker. Als hij bijna stapvoets rijdt pakt Jerrel een zaklamp uit zijn rugzak. In het schijnsel van dit lampje rijden we langzaam de berg op naar ons hotel. Als we uitstappen, wordt het busje binnen een paar tellen opgeslokt in het donker.. We hopen dat de andere passagiers net als wij, vanavond veilig in hun bed liggen.
Elke
Wat ziet het er ongelofelijk mooi uit, super om jullie avonturen te lezen en te horen hoe jullie genieten. Heel veel plezier nog even.
Dikke knuffel uit Zuidlaren Xxx