Dag 35 …. Help…. een haai!

Wadend door het water bereiken we de boot waarmee we op snorkelpad gaan. Het zand is zacht aan onze voeten, maar de vele stukken oud en scherp koraal op de bodem maken het lastig om onze spullen droog aan boord te krijgen. Ik voel me wat onhandig als ik tot mijn oksels in het water, hinkelend bij de boot aankom en bijna door een golf omver word getrokken. Een beetje gegeneerd klim ik het laddertje op en neem plaats op de houten bank. De slippers die ik in mijn hand heb, zijn nog droog.

De kapitein is een iele man met een scherpe blik. Hij roept wat naar Diddy, de snorkelgids. Het anker word gelicht en daar zoeven we over het water. Gek, vanaf ons balkon leek de zee zo glad..gezichtsbedrog, voelen we al snel, want de golven zijn behoorlijk. Een beetje benauwd kijk ik over boord en hoop dat we ergens in de luwte van een baai of eiland gaan snorkelen, want de zee is ruw en de stroming lijkt fors. Gelukkig blijkt het nabij gelegen eiland inderdaad onze bestemming te zijn. De wetsuits gaan aan, de snorkels op en plons…wow,koud water!
Dat vergeet ik echter al gauw als ik om me heen kijk naar de vissen en het koraal. Diddy wijst naar iets net naast de ‘wall’. En daar, zo’n 10 meter onder ons zwemt een haai! Haaaaiiiiii… Boem-boem, boem-boem..mijn hart slaat op hol. Hoewel het veilig is, roept alles in mijn lijft ‘gevaar’. Mijn lijf is niet het enige…Noa vindt het doodeng en wil mijn hand vasthouden. We zwemmen een beetje terug naar het ondiepere koraal waar de kleurrijke kleine vissen spelen en het koraal wuift. Ik ben blij dat er geen giftige zeeslang opduikt. Wel een schildpad en joekels van papagaaivissen. Het is een spannende trip. Als we opkijken zijn we het eiland al voorbij. Het koraal loopt snel af en de golven worden hoger. We drijven in hoog tempo af. Mijn onrust neemt toe. Diddy steekt zijn hand op en de boot verschijnt gelukkig binnen een paar tellen vlak naast ons. We klimmen aan boord waar de thee en een lunch klaarstaan. Rijst met kip, een beetje zonnen en uitrusten. Dan een tweede duik aan de noordzijde van het eiland. Plons, hap zout water, bril vol….en golf, proest…en golf….. Het water is wild en richting koraal of kust zwemmen is er niet meer bij, de stroming is heftig en de golven hoog. Ik ontspan en kijk omlaag en zie Yara heftig wijzen. Drie haaien liggen te slapen op een rots vlak onder ons. Waanzinnig om in het echt te zien. De angst is weg en rustig dobber ik een rondje. Ik laat het aan Noa zien. Het gevolg: een wild trappelende tiener die er direct uit wil. Ze is zo in paniek dat ze me vastgrijpt en bijna onder duwt. Diddy schiet meteen te hulp en met z’n tweeën zorgen we dat ze kalmeert. Onze spitse kapitein reageert alert en vist Noa uit het water. Jerrel vindt het ook welletjes nadat hij liters water heeft gehapt door zijn snorkel. Hij voelt zich niet veilig in de golven. Yara en ik dobberen nog even met de rest van het groepje, maar ook wij worden dan uit het water gevist als we te snel van het rif afdrijven. Wij worden opnieuw gedropt, een heel stuk terug. Het is fascinerend om te voelen hoeveel kracht het water heeft. Het heeft geen zin om tegen de stroming in te gaan. Diddy had dit al eerder gezegd, maar …. wie me kent weet dat ik dat toch even zelf wil ervaren…dus een paar meter de andere kant op flipperen… Oké, de beste man heeft dus (heel erg) gelijk, dat lukt dus echt niet. Ik word gaandeweg een beetje misselijk van de golven en 10 minuten later zijn we het hele eiland voorbij en worden we weer opgevist. We gaan terug. Ergens halverwege slaat de misselijkheid ineens volledig toe. Zeeziek. Mijn maag staat in de startblokken om de vissen te voeren. Als we bij het strand komen ben ik hondsberoerd. Mijn hemel wat is dit een rotgevoel. Na een half uurtje rustig in de schaduw en een colaatje voor de maag stopt het gewiebel in mijn hoofd en benen en voel ik me op en top een landrot…. Wel een landrot die haaien heeft gezien!

Elke

Ps Later horen we de wateren rond Bira ( te zien vanaf ons huisje) de heftigste ter wereld zijn. De enigen die rond de punt van Bira kunnen varen, zijn de vissers uit het dorp of piraten.. De rest vergaat.

Fijne informatie om na het snorkelen te krijgen…