Dag 6 …. Rustig aan?

Vandaag hebben we er maar een rustig dagje van gemaakt.
Gisteren begrepen we dat er rond 10.00 uur een Javaanse dansvoorstelling zou zijn in het Kraton. Vol verwachting togen we er per betjak heen….. maar in geen velden of wegen een dansvoorstelling te bekennen Alleen een gamelanuitvoering in het achterste deel van het complex. Het Kraton is zo ontzettend groot en dat hadden we gisteren compleet gemist. Misschien verstandig om ons de volgende keer iets beter in te lezen? ;).

Nadat we een kaartje hadden gekocht, kregen we een strenge, bejaarde, Nederlands sprekende gids toegewezen. Een klein Javaans mannetje, gekleed in traditioneel kratonwachter klederdracht met een stoere kris achter op de rug. Het meest markante was zijn uitpuilende glazen linkeroog dat de andere kant uitkeek als hij tegen je sprak. Bij alle bijzonderheden gaf deze goede man een zeer uitgebreide toelichting in deftig ABN, waarbij hij steeds van de hak op de tak sprong. Hij had bovendien nog maar een paar tanden in zijn mond en was daardoor heel moeilijk te verstaan. Die man wist zo ontzettend veel … hij was echt een lopende encyclopedie!

Pfffff… het was vooral warm die dag …. iedere beweging of activiteit resulteerde direct in bezwete kleren. Met al het reizen nog in de benen, besloten we vanuit het Kraton per taxi terug te gaan naar het hotel en de rest van de dag te relaxen. Op weg terug zagen we een stalletje waar je met je voeten in een bak vol vissen kon zitten. Dr. Fish, maar dan de XL versie… zeg maar mini-piranha formaat. Noa durfde er echt niet in. De hongerige visjes knabbelden aan je en peuzelden gulzig alle dode huidschilfers op … onder de voeten, tussen de tenen en de nagelriempjes. Deze therapie heeft normaliter een anti-stress werking, maar bij Yara werkte dat vooral op de lachspieren.

Terug in het hotel trakteerden we ons op verse ananassap en ijskoffie. Tevens bestelden we een massage voor ieder van ons …. tegen het eind van de middag een privé masseur en masseuses op de kamer. Heerlijk!! Voor ons middageten liepen we een soort selfservice Chinees-Indonesisch eethuis binnen, waar je diverse lekkere gerechten kon uitkiezen. gewoon je dienblad vullen en afrekenen. Het eethuis lag op loopafstand van ons hotel en we waren net tijd op tijd binnen voordat een enorme tropische hoosbui uit de hemel stortte. Er viel zo veel in 1 keer dat op diverse plekken de straten blank stonden. Ook voor ons hotel moesten we tot de enkels door het water heen. Later op de avond vonden we een stukje verder lopen een geweldig Chinees seafood restaurant (warung) waar we super heerlijk hebben gegeten. Dit restaurant krijgt van ons een hele grote ster. Op weg terug hebben we enkele mango’s gekocht en meegenomen naar het hotel. Heel bijzonder, deze mango’s roken naar doerians en lieten door het hele hotel een spoor van hun doordringende geur achter … een aroma die niet iedereen kan waarderen.

Jerrel