Eersteklas van Ternate naar Kei Kecil

Vandaag gaan we weer van A naar B. Dit keer is de bestemming Kei Kecil in het zuiden van de Molukken.

We zijn ruim op tijd op het vliegveld van Ternate, maar ons vliegtuig niet. We doden de tijd met kaarten. We wachten.en wachten. Er wordt ook totaal geen informatie gegeven over de lengte van de vertraging, dus we worden wat nerveus. In Ambon hebben we een overstaptijd van iets meer dan twee uur, wat normaal gesproken genoeg zou moeten zijn. En daarin moeten we dus ook de bagage ophalen en opnieuw inchecken voor de aansluitende vlucht van Wings Air naar Kei Kecil. De tijd tikt weg en de kans dat we de vlucht nog halen, steeds kleiner.

Ik kan niet lijdzaam afwachten en loop terug door de douane naar de vertrekhal en zoek het kantoor van Sriwijaya Air.

Hier is een behulpzame man aan het werk die helaas nauwelijks Engels spreekt. Met handen en voeten probeer ik het probleem uit te leggen. Dan komt echter een reddende engel in de vorm van een collega. Hij spreekt beter Engels en legt me uit dat ons vliegtuig van Sriwijaya Air net is geland en dat we dan ongeveer 25 min overstaptijd hebben. Hij zal een vriend bellen in Ambon om er voor te zorgen dat we onze vlucht halen … Tja, you never know. We gaan er echter vanuit dat we te laat zijn en daarmee de tickets dus ook kwijt zijn. Sommige dingen heb je nou eenmaal niet in de hand.

Ons vliegtuig vertrekt met anderhalf uur vertraging en cirkelt nog eens 10 minuten boven zee voordat we mogen landen.

Onze vlucht gaat om 16.05 uur en het is 15.56 uur als de deur van het vliegtuig open gaat. We snellen naar de aankomsthal. En daar achter de deur staat een mooi klein vrouwtje van Sriwijaya Air op ons te wachten. Ze heeft een telefoontje gehad uit Ternate en gaat ons op tijd in het vliegtuig naar Kei Kecil helpen!? Ze stapt kordaat voor ons uit richting bagageband en wij volgen verbaasd. Gebeurt dit nu echt?

En dan krijgen we een heuse VIP behandeling.

Ze geeft een opdracht bij de band en er vliegen twee medewerkers met bagagecodes richting de uitgang. Ik loop met haar mee om ons in te checken en terwijl een collega van haar dit regelt, haalt ze Jerrel, de meiden en onze bagage op. Binnen 10 minuten is onze bagage opgehaald, ingecheckt, zijn we door de douane en zijn we bij de gate. Nog steeds overdonderd, maken we een groepsfoto en bedanken haar en haar collega in Ternate.

Het is tijd om naar het vliegtuig te lopen. We zetten de pas erin, want het is een eindje lopen naar het toestel. Wat blijkt? We zijn niet de laatsten, maar de allereersten! Het vliegtuig van Wings Air heeft 15 minuten vertraging. Nadat wij zijn geïnstalleerd, volgen de andere passagiers. Zo voelt het dus om eerste klas te reizen.

Voordat we het weten zijn we in de lucht en precies met zonsondergang zijn we op Kei Kecil. En daar worden we getrakteerd op een eerste klas (v)lucht!

Elke