We zijn veilig aangekomen in Bangkok na een voorspoedige vlucht met Emirates Airways. Ik kan niets anders zeggen dat het een prima luchtvaartmaatschappij is om mee te vliegen. In zo’n hypermoderne 737-800 dubbeldekker merk je totaal niet dat je vliegt, omdat het zo stabiel door de lucht gaat. Onvoorstelbaar dat zo’n joekel van een kist überhaupt de lucht in kan.

Bij het inchecken in Düsseldorf kreeg ik het even benauwd. Ik moest even apart komen. Er was alarm geslagen vanwege mijn rugzakje dat er waarschijnlijk verdacht uitzag en dus nader werd geïnspecteerd op sporen. Er werd met een lapje op gewreven dat vervolgens in een scanner werd gestopt. Tot drie keer toe gaf het apparaat aan dat er sporen van explosieven werden gedetecteerd. Nee he … heb ik weer! Mijn hele rugzak werd leeggehaald. Moest ook mijn persoons- plus vluchtgegevens geven die op een lijst eerden genoteerd. Een blacklist? In de gauwigheid zag ik dat daar ook andere namen opstonden. Ja …en wat nu? Er werd assistentie bijgeroepen. Twee gewapende agenten kwamen te hulp. Ze stelden opnieuw dezelfde vragen die ik al had beantwoord. Na overleg werd besloten de sporentest nog een keer ter controle op een ander scanner over te doen, omdat er eerder valse metingen door het apparaat waren afgegeven, concludeerde ik bij navraag. Dat was bij mij dus uiteindelijk ook het geval: loos alarm. Dus mocht ik, na verontschuldigingen van de agenten, gelukkig verder.

Na een tussenstop in Dubai waar we 3 uur op het vliegveld hebben rondgehangen, vervolgden we de reis naar Bangkok.

Aangekomen op Bangkok airport raakten we in verwarring raakten door de onduidelijkheid waar we heen moesten voor een toeristenvisum bij aankomst. Er bleken er namelijk meerdere te zijn op enige loopafstand van elkaar. Tja … maar welke moesten we nou hebben? Het is gewoonweg heel slecht aangegeven. Het Thaise schrift is compleet onleesbaar voor een buitenstaander. De Engelse uitspraak van een gemiddelde Thai is bovendien nagenoeg onverstaanbaar. Uiteindelijk volgen we gewoon enkele westerse toeristen en sluiten aan in de rij bij visa gate 1 voor een stempel in onze paspoorten.

Jerrel