Gestrand

Na een heerlijke nacht in ons onderkomen in Coaster Cottages, genieten we van het strand en de zee vlak voor onze huisjes.

We hebben intrek genomen in twee huisjes met uitkijk op het strand met de namen Doctors House en Penny House. De zee is turquoise en het zand is spierwit en zo poederig dat het eerder op meel dan op zand lijkt. Het is werkelijk paradijselijk … op wat dreunende muziek na die over het verder maagdelijke strand naar ons toe zweeft.

Helaas zijn we geen echte zonaanbidders, dus na een tijdje in de hangmat, op de sarong of in een boek, willen we toch even naar het naburig dorpje Oiholilir lopen. We slenteren over het pad langs het strand. Hier staan onder de bomen een hele rij open strandhutjes op palen. Deze kunnen worden gehuurd door de locals om een tukje te doen in de schaduw of picknicken met uitzicht op het strand. Alle hutjes zijn echter leeg op eentje na. Hier komt ook de herrie vandaan.

Er staat een knalrode bus op het pad, met de achterklep open en met de stereo op tien. Als we bij het hutje komen, zien we wie er midden op de dag zo aan het feesten zijn. Een stuk of dertig nonnen staan uitgelaten samen te dansen, maken foto’s met hun mobieltjes en dragen gehaakte hoeden met bierblikjes erin verwerkt.

We weten even niet wat we ermee aan moeten. Het is alsof we midden in een opname van Sister Act zijn terecht gekomen. Ze nodigen ons uit om mee te dansen, maar het voelt toch wat ongemakkelijk, dus na het poseren voor wat foto’s, lopen we verder naar het dorp.

We willen graag naar Ohoider Tawun, een dorpje een paar kilometer verderop. Maar Oiholilir ligt er slaperig bij. Vervoer is niet zo eenvoudig te vinden hier. Je kunt een taxi van tevoren bestellen of met een Ojek (achterop de brommer met chauffeur), wat lastig is met vier personen. Er zijn weliswaar bemo busjes, maar die rijden alleen in de buurt van de grote weg of de stad. Geen van allen zijn beschikbaar en dus stranden we nog voordat we het dorpje uit zijn. Als we het eiland willen verkennen , moeten we vervoer regelen, want anders gaan we enkel het strand en feestende nonnen zien.

Elke