In een tropische regenbui

Het regent in Ambon als we wakker worden en niet zo’n beetje ook.

We draaien ons nog eens om,maar als het twee uur later nog steeds onafgebroken regent, besluiten we toch op pad te gaan. Een beetje miezer houdt ons Nederlanders toch niet een hele dag binnen? Dus pakken we de poncho’s uit die we al de hele reis meeslepen en gaan naar buiten. Het plan is de markt te bezoeken bij daglicht en Jerrel wil een durian eten. Het regent toch net wat harder dan we dachten en als we bijna bij de markt zijn begint het te gieten. Zo hard, dat de straat binnen 10 minuten volledig blank staat en is veranderd in een stromende rivier. De regen druipt van onze poncho’s en onze schoenen zijn doorweekt. We hadden slippers aan moeten doen, weten we nu. Omdat het echt niet lollig is die bui, lopen we een eind terug en gaan wat eten.

Yara en Noa gaan terug naar het hotel en verstoppen zich in bed. Jerrel en ik gaan nog even de markt verkennen en die durian scoren. Nat zijn we toch al en het is warm, waardoor de regen meer voelt als een douche dan als iets vervelends. En dus stappen we tussen de kuilen vol plassen over de markt. Het is een kleurrijk geheel en de mensen hebben heel wat provisorische manieren gevonden om met een flinke stortbui om te gaan. Ze laten zich er in elk geval niet door tegenhouden.

Na ons uitstapje spoelen we onze schoenen en kleding uit en hopen dat het droogt voordat we morgenochtend weer naar Bali vliegen. Het regent en plenst de hele dag. Een voordeel heeft dat: we hebben geen zweet vandaag.

Elke