Opgelicht

Hoe kun je zo stom zijn? Dat is wat Bert ons en zichzelf vraagt als hij zijn verhaal vertelt

Bert is een in Duitsland geboren Australiër en woont in een klein huisje aan het strand in het dorp Bunaken, Noord Sulawesi. Hij is 70 jaar en we ontmoeten hem zittend in zee op zoek naar schelpjes/voer voor zijn schildpadjes. Twee kleine beestjes die hij grootbrengt om te voorkomen dat ze worden opgevreten door de grotere vissen.

Bert heeft de vorige avond aangeboden om Kathy het rif te laten zien en als ze wil nog mensen mee te nemen. Net als de andere dorpsbewoners heeft hij een kleine houten kano met zijleggers. Omdat we maar met drie tegelijk in de boot passen, blijven Jerrel en Noa achter in zijn huis en voederen de schildpadjes terwijl erop uit trekken. Bert begeleidt Yara, Kathy en mij naar het rif en laat ons het prachtige koraal zien dat vlak voor zijn huis in de haven ligt.
We zien schildpadden bijna zo groot als ikzelf en duizenden vissen in alle kleuren van de regenboog. Daarna is het de beurt aan Jerrel en Noa en begeleid ik hen de zee op.

Nadat we terugkomen bij zijn huis ligt Bert inmiddels in zijn hangmat voor het huis en zijn Kathy en Yara al aan de thee.
Natuurlijk komt de vraag hoe hij in Bunaken is verzeild geraakt..en dan komt het meer dan ongelooflijke stuk levensverhaal van Bert.

Ben je een blanke man in het buitenland en te goed van vertrouwen..nou dan wordt er op je geaasd, en hoe!

Bert was nog maar net gescheiden en ging op vakantie naar Sulawesi waar hij algauw Vivi ontmoette. Een jonge vrouw die hem wel zag zitten. Niet veel later trouwen ze in Australië en na een tijdje gaat zij terug naar Manado terwijl Bert nog in Australië bleef. Ondertussen kocht hij een stuk land op Bunaken als investering. Zakendoen in Indonesie als je de taal niet spreekt kan erg lastig zijn, dus uiteraard regelde Vivi alles. Bert kreeg alle documenten voorzien van overheidsstempels en de hele mikmak. Hij hoefde enkel de betaling te regelen..
Het laat zich raden wat er volgde. Na ongeveer een jaar kwam Bert aan in Manado, maar Vivi bleek verdwenen. Ook zijn bankrekening was geleegd (150.000 dollar) en bovendien bleek het land niet zijn eigendom. Alle documenten bleken te zijn vervalst. Bert zocht overal naar Vivi en vond uit dat ze inmiddels een andere naam had omdat ze getrouwd was met een andere man.. Ze bleek het huwelijk in Australië nooit te hebben geregistreerd. Na drie maanden zoeken zonder resultaat was het tijd om zijn verlies te nemen. Hij besloot het er nog een paar dagen van te nemen in Manado en vertelde een dorpeling dat hij als laatste mogelijkheid om Vivi te vinden, aangifte zou gaan doen bij de politie.
Een avond nadat hij zijn intrek had genomen in een hotel werd hij benaderd door een dame. Ze hadden een leuk gesprek, daarna een drankje en aansluitend een diner. Na afloop vroeg ze of hij met haar mee naar huis wilde. Hij dacht, ” ik ben single, dus waarom niet..” De dame bracht hem naar een plek buiten de stad, echter niet naar haar huis, maar naar een hotel. Eenmaal in de hotelkamer ging hij zich opfrissen en bij terugkomst uit de badkamer werd er aangeklopt. De politie. Legitimatie graag. Bert graaide naar zijn jasje en wilde zijn paspoort pakken, maar in plaats daarvan greep hij en zakje drugs.. De volgende drie dagen werd hij onder bedreiging van een pistool gechanteerd. Hij betaalde uiteindelijk met behulp van zijn ex vrouw een bedrag van 6.000 dollar en werd tot slot op zijn laatste dag van zijn verblijf afgezet op het vliegveld.

Hoe Bert uiteindelijk toch weer op Bunaken is geraakt, beschrijft hij in het boek dat hij heeft geschreven. Enkel het einde ontbreekt nog. Ofwel het recht zal uiteindelijk zegevieren of hij overleeft zijn zoektocht niet..maar dat maakt hem niks uit, want hij droomt van het eindigen van leven met een ‘Big Bang’.

Wie, wie is er nou zo stom?
Nou, hij heet Bert.

Elke