Reisblog Azië

Koh Samui – vakantie eiland

We vliegen met Air Asia vanuit Don Muang Bangkok domestic AirPort naar Suratthani, waar we een combi bus- en bootkaartje naar Koh Samui kopen. De weersvoorspellingen zijn niet erg gunstig voor bijna heel Thailand, maar hopelijk is het op de eilanden beter.

We hebben geluk en mogen in een kleinere bus stappen. Die is lekker snel vol en we vertrekken, zonder al te lang te hoeven wachten. De busrit duurt ongeveer anderhalf uur en Noa en ik doen allebei een tukje onderweg.

De haven van Don Sak is niet meer van wat ik me kan herinneren. Tegenwoordig hebben alle bootmaatschappijen een eigen haven. Na een dik uur wachten, gaan we aan boord en nemen we plaats op het open achterdek buiten. Binnen in de airconditioned ruimtes is het veel te koud. We laten het vasteland van Thailand achter ons. Op zee kun je zien dar we wegvaren van de grauwe wolken op weg naar mooier weer?

Aangekomen in de haven van Koh Samui worden we overrompeld door hordes taxichauffeurs. We besluiten om een metertaxi te nemen die ons brengt naar Lamai Beach aan het oostelijk deel van het eiland. We droppen onze bagage in onze hotelkamer en gaan meteen op verkenning uit. Het begint enorm te regenen als we richting het centrum lopen, dus zoeken we een plekje in een van de vele cafeetje. Hier bestellen we beiden een vers sapje. Er zit niks anders op dan te wachten tot de regen voorbij is.

Een van de eerste dingen die ons in Lamai opvalt zijn de vele mannen van middelbare leeftijd die er rond lopen vergezeld door een jonge, mooie Thaise vrouw. We denken dan meteen aan betaalde seks. De combinatie van met een minder mooie vrouw van eigen leeftijd, bestempelt Noa als ware liefde. In de meeste bars maken Thaise dames oogcontact en proberen ze je als proppers naar binnen te lokken. In het centrum is er zelfs een speciaal plein met een tiental minibarretjes waar schaarsgeklede dames op tafels staan te paaldansen. Het is absoluut niet druk in Lamai, daarom valt het ons juist allemaal zo op.

We eten ’s avonds achter elkaar in twee Thaise restaurants en hangen nog wat rond in het centrum, waar iedereen uit zijn schulp lijkt te zijn gekropen. We gaan een barretje binnen waar we onder het genot van een cocktail naar een rockband luisteren die live muziek maakt.

Nagenoeg overal waar je op Ko Samui gaat, merk je dat alles is gericht op massatoerisme. Overal zijn er bars, restaurants, hotels, massagesalons, verhuurbedrijven en souvenirshops uit de grond verrezen. Toerisme levert de lokale bevolking geld op. Het eiland heeft inmiddels ook een internationale vliegveld waar dagelijks diverse chartervluchten met toeristen uit verschillende landen binnenkomen.

Jerrel