Reisblog Azië

Het Toyota commemorative museum of Industry and Technology In Osaka

Het is 14 juli. De weersvoorspellingen geven aan dat het de komende dagen snikheet wordt met een graad 38 (in de schaduw gemeten) en een gevoelstemperatuur van maar liefst 46 graden. Het is een ware hittegolf die ons echter niet weerhoudt om op pad te gaan. Het Toyota Museum voor Technology and Innovation in Nagoya staat vanochtend op het programma. Ik werk al bijna 20 jaar voor Toyota, dus dit museum wil ik absoluut niet missen. Mijn verwachtingen zijn helemaal overtroffen. Wat een geweldig museum! Ook Yara is onder de indruk. Alles wat je moet weten over de rijke Toyota geschiedenis is er terug te vinden tot in de kleinste details.

We checken uit ons mini-hotelkamertje en stallen onze rugzakken in een grote locker automaten op het treinstation. High tech lockers waar je geld in doet en een mooi geprint bonnetje meekrijgt met een QR-code om het deurtje weer open te krijgen. Geen gehannes met sleutels. Gisteren hebben we al zitplaatsen voor de Shinkansen trein van 17.35 uur naar Tokyo geregeld. Dit betekent dat we bijna een hele dag hebben in Nagoya.

Het Toyota Museum voor Technology and Innovation ligt op een paar metrohaltes afstand van het station. We lopen in de brandende zon naar de ingang van het museum. Het zweet gutst langs onze voorhoofden en rug. We zijn blij als we binnen zijn in de koelte van het gebouw. Ik weet vanuit mijn werk al aardig wat over de historie van Toyota, maar door alles wat er te zien is, is het veel meer gaan leven en begrijp ik bepaalde zaken ook veel beter. Ik heb ook veel nieuwe dingen geleerd.

Het museum is ontzettend groot en bestaat uit drie delen.

Het eerste hal beslaat het Japanse textieltijdperk met de ontwikkeling en rol van Toyoda (later is de naam veranderd in Toyota) met de uitvinding van het eerste gemechaniseerde weefapparaat. Daarna volgde de doorbraak met de magic loom, een weefmachine die automatisch stopt als een draad breekt. Dankzij de verkoop van het patent aan de Engelsen, die destijds de wereldmarkt domineerden, heeft het bedrijf de doorslaggevende volgende stap kunnen zetten. Het leverde het benodigde kapitaal op om verder te kunnen innoveren en te pionieren in de automobielindustrie die in Japan destijds nog helemaal in de kinderschoenen stond. De volgende uitvinding is de circulaire weefmachine die in een continue cirkelbeweging opereert met als voordelen een efficiënter energieverbruik en minimale verspilling van materiaal.

Het tweede hal van met museum is volledig gewijd aan de ontwikkeling van het bedrijf in het automobieltijdperk, zowel voor als na de tweede Wereldoorlog. Ook hier heeft men, zoals Japanners bekend om waren, alle kennis gehaald bij de Amerikaanse autofabrikanten Ford en General Motors die destijds de markt domineerden, de goede dingen gekopieerd en verder verbeterd. Toyota heeft is vandaag de dag een van de grootste autofabrikanten en staat in de Forbes top 10 van de lijst van ‘s werelds meest waardevolle merken, tussen alle grote technologiebedrijven zoals Apple, Google, Microsoft, Facebook, Amazon of Samsung.

Het derde hal is een groot experience centrum met veel interactieve informatie over de werking van een auto en alles wat er om de hoek komt kijken om een auto te produceren. Op de begane grond is een showroom annex demonstratieruimte met de vele succesvolle automodellen. Ook de heftruck staat ertussen. In sommige secties staan zelfs simulaties van compleet geautomatiseerde productieprocessen compleet met robotarmen.

Nog enigszins onder de indruk, verlaten we het museum en lopen we weer de hitte in voor het volgende onderdeel op ons dagprogramma.

Het plan is om bij een speciaal palingrestaurant, vlakbij het park Atsuta Jingu, te lunchen. Het blijkt niet zo eenvoudig te vinden. De zon staat hoog aan de hemel en we zweten ons kapot, al zoekend naar het restaurant. We lopen rondjes, totdat we ontdekken dat we de kaart verkeerd hebben gelezen, omdat we een ander metrostation als oriëntatiepunt hebben gekozen. Uiteindelijk vinden we het restaurant. Er staat een lange rij mensen voor de deur. Als we horen dat de wachttijd meer dan 90 minuten is, laten we de paling voor wat het is en gaan we naar het nabije park voor een bowl Udon mie. Misschien niet zo exclusief als paling, maar zeker niet minder lekker.

In hetzelfde park is staan diverse heilige objecten en een tempel. Na onze late lunch lopen we er nog een rondje. De klamme hitte valt ons zwaar.We besluiten om terug te gaan naar het treinstation om de rest van de namiddag te schuilen voor de hitte in het winkelcentrum aldaar.

We gaan met de lift omhoog naar de 52e verdieping van de JR Station Tower. Hier zit een klein bar-restaurantje met uitkijk over de stad. We kunnen vanwege de drukte er helaas niet terecht en druipen af. Gelukkig zijn de verdiepingen 12 en 13 zijn ingericht als food courts. Hier eten we uiteindelijk wat Chinese hapjes voordat we op de Shinkansen trein stappen. Uiteindelijk zijn we rond 22.00 uur in ons hotel terug in Tokyo, waar we na een frisse douche ons bedje opzoeken.

Jerrel