Reisblog Azië

De voetjes van de grond op 450 meter hoogte in Tokyo

Het is zondag 8 juli, onze tweede volle dag in Tokyo. Ons sushi ochtendmaaltje van gisteren is ons dermate goed bevallen, dat we voor ons ontbijt weer naar de vismarkt gaan om een stevig bodempje te leggen. We hebben vandaag namelijk wederom een vol dagprogramma. We bezoeken het National Museum, de Ameya Yokocho foodmarket, tempel en als afsluitend hoogtepunt (zowel letterlijk als figuurlijk) omhoog in de Tokyo Skytree Tower.

We hebben pech met ons ontbijt, want we staan ‘s ochtends vroeg voor dichte poorten van het terrein van de Tsukiji vismarkt. De markt en alle restaurants zijn gesloten op zondag. Wisten wij veel! Niet getreurd, want in Tokyo is overal eten te vinden. Niet ver in de buurt vinden we onze sushi ontbijt bij een klein schattig restaurantje in een klein steegje. Wel aan de prijzige kant, maar het smaakt weer geweldig!

Als we onze buikjes vol hebben, pakken we de metro naar het Tokyo National Museum dat midden in een park ligt. We kopen een kaartje waarmee we in verschillende gebouwen naar binnen kunnen.

Musea vind ik altijd super interessant, omdat je veel te weten komt over de geschiedenis en ontwikkeling van een volk. En Japan heeft een hele rijke, kleurrijke kunst- en culturele geschiedenis. De vele keizerlijke dynastieën hebben elk hun stempel gedrukt.

Zowel Yara als ik zijn op een gegeven moment verzadigd van alle indrukken in de musea. We houden het voor gezien en houden het voor gezien en lopen via het museumplein richting Ameya-Yokocho food market. We hebben namelijk ook al weer trek gekregen. Op het museumplein is een festival aan de gang. We horen van een afstand trommelgeluiden.

Een Japanse groep in traditionele kleding geeft een voorstelling met zware trommels.

Er is een heel dagprogramma met vele attracties onder andere samoerais en ijssculpturen, maar we besluiten om door te lopen naar Ameya-Yokocho.

Het is druk op deze hotspot. Dat geldt zeker op zondag met al die Japanse gezinnen netjes gekleed die een dagje uit zijn. We banen ons een weg door de menigte op zoek naar een plekje voor een lichte lunch. We zoeken naar plekjes waar veel locals zitten te eten en kijken vooral ook wat er op hun bordjes ligt. Zien eten, doet eten! We kopen wat gestoomde dumplings en lopen verder. Het is lunchtijd en de meeste tentjes zitten vol.

Uiteindelijk vinden we een plekje aan de balie bij de keuken van een leuk bar/restaurant op het centrale kruispunt. We hebben goed zicht op de keuken en op alle volk dat langsloopt. Omdat we niet zo erg honger hebben, bestellen slechts enkele schaaltjes met snacks en twee biertjes die ons met dit warme weer heerlijk smaken.

Genoeg om weer vooruit te kunnen richting de wijk Asakusa om aldaar een van de bekendere tempels in Tokyo te bekijken.

We bevinden ons dan ook meteen op loopafstand van de Tokyo Skytree Tower. De 634 meter hoge toren zie al van verre boven alles uit tornen. We moeten wel een halfuur in de rij staan, maar dat vinden we best. Het in de rij staan voelt wel een beetje als bij een Efteling attractie. De lift brengt ons met 600 meter per minuut naar het eerste level op 350 meter hoogte.

We betalen extra om op het tweede niveau te komen, 450 meter, voor een nog hogere uitzicht. Er is een stuk vloer van glas waar je op mag staan en dus letterlijk met de voetjes van de grond bent.

De dag sluiten we af in een uitstekend en ook nog eens zeer goedkoop sushi restaurant vlakbij Metrostation Kameido, waar we toevallig tegen aan zijn gelopen. Dit zijn de onontdekte plekken, waar wij heel blij van worden. Ze hebben 1 kenmerk met elkaar gemeen. Er staat altijd en rij met locals buiten te wachten. Dit betekent slechts 1 ding: het is goed eten! Het is een restaurant waar de sushi vers wordt geserveerd op een lopende band langs. Je pakt wat je wilt en betaalt achteraf op basis van het aantal lege bordjes. Wat een slim systeem!

Jerrel