Dag 8 …. Betalen, rennen, betalen

Tassen gepakt, ontbijtje… Dag Yogjakarta.

Ganda brengt ons naar het vliegveld en daar begint het grote verwonderen.

Een
Blijkbaar moeten we bij het inchecken betalen voor de bagage. Zijn we dit nou zelf vergeten tijdens het boeken van de tickets of is het een truc? Mmm, zonder betalen niet vliegen, dus…betalen.

Twee
Om het land in te komen betaal je …. om eruit te komen betaal je nog een keer… ??? 3. Loket voor betalen en verkrijgen van papiertje… 20 cm ernaast, volgende loket voor afscheuren van papiertje… loop door en lever papiertje in… Werkgelegenheid in Indonesië: 3 werknemers per vierkante meter en dan worden we nog teruggehaald, want er is 1 papiertje teveel afgescheurd…

Vier
Een vertraging van 15 min…. Is gelijk aan een vertraging van 1,5 uur.

Vijf
Kuala Lumpur international airport: hopelijk redden we het vliegtuig terug nog…

Zes
Rennen naar de bagageband waar rugzak 1 direct verschijnt, maar 2 en 3 als allerlaatste aan konen rollen… En we hebben slechts 3 uur overstap tijd, waarvan 1,5 vertraging… Ahhhhh!!!

Zeven
Rennen via douane en aankomsthal naar vertrekhal waar een flinke rij nog wacht om in te checken… Pfff, vliegtuig nog gehaald, denken we..

Acht
20 min voor vertrek pas ingecheckt bij de balie, dus rennen naar gate, waar weer een meterslange rij staat… Weer AHHHHH!!!!!!!

Negen
Na weer een sprinttje net op tijd om te boarden. Nog wel effe taxfree chocola inslaan. Die rij is zo lang dat het nog net kan. Pfff, vliegtuig toch gehaald.

Tien
Aankomst in Surabaya; het vliegtuig dokt aan aan een sluis, niet een trap met vervolgens bus of lopend over het vliegveld, nee een sluis hoog boven de grond! Het voelt als Schiphol, totdat we na de eerste bocht een rood/wit lintje zien hangen en een vriendelijke mevrouw naar links wijst. We zien een… trap. Staan we alsnog op het vliegveld en lopen honderden meters langs de aankomsthal om vervolgens via de achterdeur, langs de technische dienst en de schoonmaak uit te komen bij de douane.. Alwaar je direct word terug gestuurd naar de aankomsthal… Die vast zit aan de sluis… Hoe we zo dom konden zijn die te missen… ? Want iedereen snapt dat je daar je visum haalt…

Elf
We zijn 8 uur later weer terug in Indonesië en nemen onze intrek in in het artotel. Fijne artistieke, verrassende omgeving.

Twaalf
Nog een hapje voor het slapen gaan onder begeleiding van live muziek en voor de drankjes zijn gebracht staan Yara en Jerrel al op te treden met de live band in het Artotel waar we net zijn ingecheckt. Famous in Surabaya!

Welterusten!