Reisblog Azië

Jakarta …

Er wonen 10 miljoen mensen in Jakarta. Kun je het je voorstellen … 10 miljoen mensen in een gebied zo groot als de provincie Utrecht? Dat is meer dan de helft van de Nederlandse bevolking in een stad die de afgelopen 20 jaar een enorme metamorfose heeft ondergaan. Ik heb Jakarta tijdens mijn vorige reizen eigenlijk altijd al zo veel mogelijk gemeden en ik herken ook weinig terug. Ook nu weer blijven we niet langer dan 1 dag op familiebezoek bij de oudste zus van mijn moeder in de wijk Menteng Pulo.

De stad is enorm uitgedijd en het ene na het andere hoge gebouw is uit de grond verrezen. 6 baans wegen waarop het 24 uur per dag spits is, fly-overs, shopping malls waar de rijke elite uit jakarta voor Westerse prijzen de laatste mode en gadgets kopen … het is er allemaal! Tussen alle moderne gebouwen zie je ook de krotten en ploetert het “gewone” werkvolk om de eindjes aan elkaar te knopen. Een kilo kip is in Jakarta even duur als een kilo plof kipfilet in de supermarkt. Het fenomeen bio-industrie kennen ze hier nog niet … en ik moet bekennen dat de ayam goreng hier stukken beter smaakt. Niet iedereen kan dat meer betalen. Het contrast tussen rijk en arm is nog nooit zo groot geweest!!

Het verkeer in Jakarta is een ervaring apart. Als je in Jakarta kunt rijden, dan kun je echt overal rijden. Er zijn heel veel auto’s (heel veel Toyota) en vooral veel bromfietsen. Het flitst al toeterend kris kras door elkaar heen en schijnbaar reguleert het zich grotendeels zelf. Stoplichten zijn in Jakarta op een hand te tellen. Rotondes zie je ook weinig, op een paar pleinen na. Op iedere hoek van de straat zie je verkeerregelaars die zich ogenschijnlijk met gevaar voor eigen leven voor het verkeer werpen om auto’s van tegenovergestelde rijbaan te laten wisselen…. voor wat kleingeld. Ook zijn ze behulpzaam bij het in- en uit te parkeren. Zo verdient men in ieder geval wat geld. Fietsen … dat is in Jakarta is echt je reinste zelfmoord. Degenen die geen auto hebben, gaan op de brommer. Vaak vader achter het stuur, moeder achterop en kind er tussen. Soms nog een tweede kind tussen papa en het stuur in. De volwassenen dragen netjes een helm, maar de kinderen zijn volledig onbeschermd. Het mag allemaal … en opvallend genoeg gebeurt er zelden een ongeluk. Mijn nicht zei dat het waarschijnlijk komt omdat het verkeer altijd langzaam rijdt. Daar zit wat in. Voor de buitenstaander lijkt het een complete chaos, maar ondanks het vele getoeter wordt er met veel respect gereden. Hier geldt in het verkeer de wet van de grootste.

We laten Jakarta voor wat het is en vliegen naar Yogjakarta.

Jerrel