Reizen met het gezin

Wauw, wat gaaf dat jullie dat doen” en “wat leuk dat de meiden nog met jullie mee willen op vakantie”, zijn veelgehoorde reactie van mensen uit onze omgeving.

Bijna 6 weken reizen we met ons gezin door Indonesië. Dat dat niet zo eenvoudig is als met zijn tweeën of alleen reizen, wisten we al uit ervaring van onze vorige Azië-reis. Alleen al ter plekke een onderkomen of vervoer voor 4 personen vinden is lastiger dan voor twee, nog even de wensen van ieder van ons daargelaten. Want we reizen met ons gezin, maar ook met 4 volwassenen.

Toen de kids klein waren gingen we gewoon daarheen waarvan wij (Jerrel en ik) het goed, leuk of interessant vonden. Nu is het anders, want uiteraard heeft ieder van ons zo zijn of haar voorkeuren en wensen. Jerrel en ik vinden een hutje op een afgelegen strand zonder internet of comfort een geweldige  beleving, maar de meiden vinden het leuk om andere mensen te ontmoeten, wat te shoppen of cultuur te snuiven. En niet te vergeten wifi…. want contact met vrienden, die ondertussen ook overal op de wereld zijn tijdens onze reis, is natuurlijk super belangrijk. Een vriendje 6 weken missen is bovendien ook niet niks. Dus is het continu balanceren, overleggen, water bij de wijn doen… op zoek naar de gulden middenweg. En dat is best een uitdaging op plekken die je zelf niet kent. Vaak lukt het goed en zijn alle wensen zo goed als vervuld en soms ook niet. En dan is het de kunt om los te laten en te genieten van wat er wel is.

Wij vragen ons natuurlijk af of je wel echt reist als je 24/7 in contact blijft met het “thuisfront” en of je je wel kunt onderdompelen in nieuwe situaties of kunt openstaan als je je eigen leefwereld continu op je scherm ter beschikking hebt.

Maar dat is misschien wel iets wat bij deze tijd hoort. Onze (volwassen) kids zijn daarin zeker niet de enigen. Alle vier beleven we de reis anders. Ieder op zijn eigen manier. Op zoek naar het onbekende, het avontuur en nieuwe inzichten en contacten en natuurlijk ook naar nieuwe plekken. Jerrel en ik delen onze avonturen, foto’s en mijmeringen via een reisblog. De meiden via whatsapp en instagram. Hetzelfde… en toch ook weer anders. Maar of het een nou beter is dan het andere? We besluiten dat het gewoon anders is.

Maar hoe we het ook ervaren als individu, we genieten samen van “den vreemde”, we delen en maken samen nieuwe herinneringen. En zoals verwacht, als je zes weken op elkaars lip zit en verschillende verwachtingen hebt, vitten we ook regelmatig. Soms moeten we wat uitvechten of gewoon hardgrondig mopperen. Maar ook dat hoort bij het reizen, want hoe prachtig het hier ook is en hoe heerlijk de zon ook schijnt, zo af en toe verschijnt er een klein donderwolkje. En dat mag er zijn, want we weten alle vier dat het overdrijft en achter de wolken schijnt opnieuw de zon en beleven we iets prachtigs samen!

Elke