Snorkelen op Bunaken

We schrijven maandag 17 juli … onze vierde dag onderweg.

Het is 1.30 uur en we zijn alle vier, ondanks dat we er vroeg in lagen, klaarwakker. De jetlag is voelbaar. Onze biologische klok heeft zich duidelijk nog niet helemaal aangepast aan de nieuwe omstandigheden in de tropen. De reiskilometers in combinatie met slaapgebrek door het vroege opslaan, plus naar wij vermoeden de bijwerkingen van malariatabletten, maakt dat we nog niet helemaal zijn geland. Tot overmaat van ramp hebben we voor de tweede nacht op rij ook last van doorklinkende dance muziek op de achtergrond: Boem, boem, boem! Ergens op het Bunaken eiland wordt er flink gefeest. Het geluid is niet super hard, maar net irritant genoeg om ons wakker te houden. Dit is absoluut niet wat we hier verwachten! Het is lastig om weer slaap te vatten. Uiteindelijk lukt het ons om toch nog om 2-3 uur aan nachtrust te pakken… totdat de wekker weer gaat om 6.00 uur.

We maken ons op voor het dolfijnen spotten, zwemmen en een snorkel trip.

Ik sta als eerste op en kijk naar buiten. Het is een grijze ochtend. De zon verstopt zich achter de wolken. Hier en daar lijkt hij er door heen te breken. Tja… het kan nog alle kanten op met het weer. We zullen zien wat de dag zal brengen. Veel invloed hebben we daar niet op. Om 6.30 uur zitten we met zijn allen, nog half slaapdronken, aan de ontbijttafel. Verse papaya en pancakes… wat een heerlijke combinatie.

De boot arriveert om 7.00 uur stipt. De kapitein en zijn navigator gebaren ons om in te stappen. Uhh … we zijn weliswaar met vijf passagiers (Kathy gaat mee), maar de boot lijkt me wel een beetje aan de kleine kant om zo ver de zee op te gaan. Als dat maar goed gaat! We lopen vanuit ons strandje het water in en gaan 1 voor 1 aan boord. We verdelen ons gewicht zo gelijkmatig mogelijk, zodat de boot niet te veel naar 1 kant helt. Wat me verder direct opvalt, is dat er maar twee reddingsvesten liggen… voor de bemanning zelf, vermoed ik. Ik probeer er niet aan te denken dat het mis zou kunnen gaan.

De kapitein zet koers richting Noord Oost. In de verte zien we regenbuien naderen. Het ziet er behoorlijk dreigend uit. Het eerste deel verloopt vrij soepeltjes en we genieten we van de de bootreis en omgeving. Zodra we wat meer op open zee varen, wordt de zee wat onrustiger en varen we recht op de regen af. Na 15 minuten zitten we er midden in midden. Weliswaar beschut onder een klein dakje, maar het water gutst via de kapotte raampjes gewoon naar binnen. Ach, nat gaan we zo wie zo worden dus niet echt probleem. De zee wordt echter steeds woeliger en de boot wordt steeds harder heen en weer geschud. Van voor naar achter, van links naar rechts. Niet leuk!!

Iedereen wordt vervolgens stiller. De stemming slaat om in bezorgdheid en angst.

We zetten ons schrap en klampen ons aan alles goed vast. Yara en Noa worden misselijk en proberen de zeeziekte te bedwingen en gaan liggen op de zitbank. De lol is er voor hun nu wel vanaf. Ondertussen vaart onze kapitein stoïcijns verder. Samen met zijn stuurman die bovenop het dak zit, wordt er voortdurend in de verte getuurd op zoek naar dolfijnen. Deze laten zich vandaag helaas niet zien. We varen, al met al, bijna 3 uur tussen de eilanden, langs boeien en op open zee… tevergeefs. De regen stopt gelukkig en terug voor de kust van Bunaken maakt het snorkelen in de kleurrijke wateren rond het eiland echter alles weer goed. We zwemmen tussen de vele kleurrijke vissen en kijken onze ogen uit. We zien ook enkele reuze zeeschildpadden.

De stroming rondom Bunaken is wel verraderlijk. Het kan razendsnel veranderen, in kracht en richting. Het is daarom belangrijk om altijd met begeleiding van locals op pad te gaan snorkelen, omdat die de omgeving en de stroming rondom het eiland begrijpen. Zij weten ook waar en wanneer het beste is om te duiken of snorkelen.

Jerrel