Vakantie… of reizen?

Als je reist ontmoet je overal mensen. Je spreekt elkaar, trekt even samen op en gaat weer verder.

Zo ontmoeten we bijvoorbeeld Kathy uit Oostenrijk. Als je haar hoort vertellen, denk je dat ze al weken onderweg is, maar ze is pas 6 dagen weg van huis. En hoewel ze in haar eentje reist, is ze vooral op zoek naar contact met anderen en vraagt iedereen het hemd van het lijf. ‘Waar ga je heen? Waar ben je geweest? Hoe vond het daar? Hoe waren de mensen? Zijn ze aardig?’ En ga zo maar door. Het mooie is dat ze na ieder gesprek enthousiast reageert en haar reisbestemming wijzigt, omdat ze dat ook wel wil zien. Ergens tijdens het avondeten komt haar ergernis ter sprake over de vakantiegroet. Bij het weggaan wenste iedereen haar een fijne vakantie. ‘Fout’ roept ze uit, want ze ging namelijk reizen. En hoewel ik er niet eerder zo over had nagedacht is er inderdaad een fors verschil. Ga je op vakantie of ga je reizen? Natuurlijk ga je in beide gevallen weg van huis, maar daar houdt de overeenkomst ook wel op. Neem enkel de woorden vakantie en reizen. De een is een zelfstandig naamwoord en de ander een werkwoord. En zie daar het voornaamste onderscheid.

Vakantie is een statisch gegeven. Vakantie vier je, geniet je. Een uitleg voor de niet-reizigers.

Vakantie is vaak van tevoren vastgelegd, geboekt, of op zijn minst uitgezocht en bepaald. Je gaat er naartoe. De route staat vast, de logeeradressen zijn geboekt en reisdata vastgelegd en wellicht zo berekend dat er optimaal van de vrije tijd kan worden genoten. Natuurlijk kan de omgeving worden verkend van de bestemming of de route ernaar toe. Het is een mooie mix van verkennen en ontmoeten vanuit een relatief vast honk, een nieuw thuis. Soms in combinatie met het buitenleven of juist volledig verzorgd.

Reizen daarentegen heeft geen vaste bestemming. Het gaat dan ook niet om het bereiken van de bestemming, maar om de weg ernaar toe. Natuurlijk zijn er doelen, bezienswaardigheden, maar die kunnen wijzigen tijdens de reis. Het gaat om het avontuur, de ontdekking van het vreemde. Soms het gebaande pad, maar liever het ongebaande, nog ruige, verassende en vooral in geen reisgids of internet voorkomende plek (voor zover ze nog bestaan). Het echte gevoel van pionieren, ontdekken. En dat is iets dat je richting kan geven, maar niet kunt plannen. Daarom zijn de mensen op je weg van belang. Mensen met hun eigen reiservaringen, die nuttige, humoristische of ronduit ongeloofwaardige verhalen vertellen. Zij vormen mede het pad dat je vervolgens gaat.

Het reizen zelf bestaat uit het gebruik maken van de aanwezige mogelijkheden tot verplaatsen en plekken tot overnachten. Een hotelkamer, slapen bij een familie of een hutje aan het strand met een gat in de grond als wc. Allemaal mogelijke plekken die het avontuur gaandeweg vormgeven. De mogelijkheden talloos, de te bereiken bestemming onbekend. Soms is het reizen ploeteren, valt het tegen of zit het enorm mee, soms is het ronduit overweldigend en indrukwekkend. Het is telkens onderdeel van het avontuur en zeker niet saai. En hoewel we gebruikmaken van internet en andere moderne technologieën voel ik me toch een ontdekkingsreiziger en zeker geen vakantieganger.